Les Contamines

18 september 2020

Doel

2 jaar terug de omgeving van Lac Jovet kunnen verkennen. Deze keer ga ik terug met mijn drone om mooie luchtfoto's te nemen.

Kaarten

Geen. Voor eerste keer gebruik gemaakt van de app Maps 3D op mijn telefoon.
Enkele voorbeelden: dag 3, dag 6.

Dag 1

foto 1 foto 2 foto 3 foto 4

Mooi op tijd vertrokken om rond de middag aan te komen op de parking in Les Contamines-Montjoie. Na een lekkere maaltijd klaar voor de eerste wandeling richting meren.

In mijn rugzak enkel het allernoodzakelijkste om 1 nacht te overbruggen. De weg ken ik nog vanbuiten. Na 3 uur stappen zet ik mijn tentje waarschijnlijk op dezelfde plaats als 2 jaar terug. Meer dan een wandeling naar het iets hoger gelegen meer zit er vandaag niet meer in. De benen moeten er nog wat inkomen.


Dag 2

foto 1 foto 2 foto 3 foto 4

Strikt genomen een saaie dag. Moest ik al mijn materiaal in 1 keer naar boven gebracht hebben woog de rugzak rond de 27kg. Teveel van het goede. Ik keer dus vandaag terug met een klein rugzakje. Enkel wat eten en regenkledij gaan mee.

Aan de auto wissel ik van rugzak, eet wat toerbrood en stap terug naar de tent met de rest van het materiaal langs dezelfde weg. De rugzak weeg nog minder dan gisteren. Al bij al wordt het nog een leuke wandeling.

Terug aan mijn tent zie ik het slechte weer in de verte afkomen. De voorspellingen voor de komende dagen zien er ook al niet zo goed uit. Tijd voor een eerste vlucht met m'n drone. Ik moet erg zuinig zijn met de batterijen. Slechts 3 stuks, elk goed voor ongeveer 25 minuten vliegen.

Het wordt een leuke vlucht over het meer om dan in een ruime bocht richting vallei te draaien. Daarna vlug terug landen voordat het slechte weer tot bij mij is gekomen. Het onweer doet stevig zijn best en trekt over mijn tentje. De nacht blijft al bij al rustig.


Dag 3

foto 1 foto 2 foto 3 foto 4

Het is zover. De eerste echte drone dag. Als het weer het toelaat opstijgen vanaf Tête Nord des Fours (2.756m) met zicht op de Mont Blanc. Na 2 uur flink stappen kom in aan op Col du Bonhomme. Het weer is niet echt stabiel en ik beslis om hier een eerste vlucht uit te voeren boven Les Cavets. De drone vliegt in alle vrijheid rond in deze uitgestrekte omgeving.

Daarna is het tijd om terug in te pakken richting Tête Nord. De timing zit super goed maar het weer niet. Nadat alles is klaar gemaakt om op te stijgen begint het te regenen. Ik beslis eerst te eten in de hoop dat het droog wordt. IJdele hoop, het weer wordt er alleen maar slechter op.

De bedoeling is om af te dalen van Col d’Enclave. Vorige keer ben ik daar opgeklommen en het leek super gevaarlijk om af te dalen. De weg naar de Col verloopt grotendeels in de regen waardoor ik bijna voorbij een kudde steenbokken loop zonder hen op te merken. Ze lijken er redelijk gerust in. Iets verder stop ik en film hen terwijl ze de helling afdalen.

Net voor de Col kom ik aan een mooi meertje zonder naam. Het regent niet meer dus lijkt mij dit de ideale plaats om nog een vlucht uit te voeren. Eerst over het meertje. Dan in een ruime bocht naar links met zicht op de fameuze col.

Er komt plots op mijn scherm ‘Connection Lost’. Zowat het ergste dat je als drone piloot kan voor hebben. Normaal krijg je dergelijke melding als de drone te ver zit of er een obstakel in de weg zit. Niets van dit alles maar ik beslis toch om iets hoger te gaan staan. Geen effect. De verbinding wordt niet meer hersteld. Het is een slimme drone, als de batterij bijna plat is moet hij automatisch terug keren. Ik wacht even, maar helaas. Ook nu zie ik mijn drone niet meer terug.

De sfeer slaat om, ik wandel richting drone en net voor de col ga ik op zoek naar de drone, wetende dat dit zo goed als onmogelijk is. Er is wel de optie ‘Find my Drone’. De laatste GPS locatie zie ik naast mijn eigen locatie. Ik wandel in een ruime boog met kompas en GSM tot op de plaats waar de drone zou moeten liggen. In eerste instantie zie ik niets tot ik zo’n 30 meter verder iets tussen de rotsen zie liggen wat op een paar takken lijkt. En ja hoor, daar ligt hij volledig vernield zonder batterij. Oorzaak van de crash is onbekend. Tegen beter weten in ga ik toch op zoek naar de batterij die zo’n 50 meter verder onder een rots ligt. Het plastiek duidelijk gesmolten. Oorzaak is dus de batterij.

Ik ben deels opgelucht dat ik alle stukken terug heb, techniek kan altijd haperen. Later zie ik wel hoe het verder moet. Het is natuurlijk erg jammer dat ik geen luchtfoto's meer zal kunnen nemen. Uiteindelijk was dit het doel van deze reis.

Een korte klim naar Col d’Enclave. Een laatste foto doet mijn GSM crashen, platte batterij. Dit is opnieuw pech want ik heb geen kaart bij me. Die staat op mijn toestel. Op de koop toe zie ik tijdens het afdalen geen meter voor me door de dichte mist. In geen tijd loop ik verloren. Een steile helling afdalen over de puinhelling zonder te weten waar ik zal uitkomen. De tijd begint ook nog te dringen want het is al laat aan het worden en ik heb geen lampje mee. Langzaam en voorzicht blijf ik dalen tot ik plots dankzij een gat in de mist iets zie wat op het meer lijkt. Ja hoor, ik ben er bijna. Het duurt nog een dik uur voordat ik volledig beneden ben aan mijn tentje. Tijd om te bekomen.


Dag 4

foto 1 foto 2 foto 3 foto 4

Gisteren nog uren zitten proberen maar mijn GSM krijg ik niet meer opgeladen. Weeral pech. Ik beslis uit te slapen en een wandeling te maken op de toppen van Mont Jovet rond het meer. Leuk, mooi. Maar ik ben hier al eens geweest. Foto’s nemen kan niet, zowel drone als GSM werken niet meer. Hoe ik zonder GPS zal thuis geraken is mij een raadsel want ook die staat op mijn GSM.

Terug aan de tent blijf ik proberen om mijn GSM een teken van leven te laten geven. Tot ik op het idee kom om mijn controller van de drone als oplader te gebruiken. En ja hoor, daar verschijnt plots een afbeelding van een platte batterij. Nu is het enkel nog een kwestie van verder op te laden.

Mijn laatste berichtje naar het thuisfront was dat ik een gevaarlijke helling moest afdalen. Daarna enkel nog radiostilte. Ik trek mijn regenjas terug aan en klim iets hoger zodat ik terug bereik heb. Een geruststellend berichtje dat alles OK is kan eindelijk verzonden worden.


Dag 5

foto 1 foto 2 foto 3 foto 4

2 jaar geleden zag ik een koppel vanaf Col de la Fenêtre over de graat klimmen richting Aiguille de Roselette. Ik wil dat ook wel eens proberen. Met een dagrugzakje trek ik er op uit. De benen worden het klimmen al goed gewoon. Vanaf de col kan je inderdaad op de graat. Maar een echt pad is het niet en met mijn toch wel relatieve grote rugzak lijkt het me een beter idee om niet verder te klimmen. Na het middageten gaat het terug richting tent.

Het is de eerste keer dat ik iets mee heb als ontspanning. Een oude iPod met leuke muziek er op. Ik lig in mijn slaapzak wat te rusten voordat ik ga slapen terwijl het hevig aan het regenen is. Waarom weet ik niet, maar ik werp een blik in de voortent en zie overal water stromen. In de tent lijkt alles droog tot ik onder mijn matje kijk. De tent begint langzaam onder te lopen.

Ik kruip helemaal achteraan mijn tent. Wat nu. In 2013 heb ik het al eens meegemaakt. Toen lag alles rond te dobberen in mijn tent. Dit wil ik niet opnieuw meemaken. Ieder mogelijk scenario wordt overlopen. Naar de auto met al dit materiaal? Tent iets hoger zetten in de gietende regen? Niks van aantrekken en hopen dat het wel zal meevallen?

Het regent plots iets minder. Tijd om op verkenning te gaan. Ver ga ik niet. De tent een paar meter verplaatsen moet voldoende zijn. In het donker en de regen leg ik 1 rugzak buiten met regenhoes. Alle piketten vlug uittrekken, tent met al het overige materiaal verslepen en zo goed of zo kwaad mogelijk de bodem droog krijgen.

Echt vlak staat de tent niet maar er volgt wel een rustige nacht. Geen water meer in de tent.


Dag 6

foto 1 foto 2 foto 3 foto 4

De reis zit er eigenlijk al op hoewel ik totaal nog niet naar huis kan. Ik heb 2 grote rugzakken, die moeten tot aan de auto zien te geraken. Vandaag weg en weer met de eerste rugzak. Ik plan wel een alternatieve terugweg. Tijd genoeg en het kleine rugzakje straks zal zo goed als niets wegen.

Vanaf de parking blijf ik op de westflank om zo in een boogje bij Nant Borrant uit te komen. Er volgt een prachtig steil pad. Ik wist zelfs niet dat hier een pad was. Dankzij het appje kon ik dit pad vinden. Aan de splitsing richting Nant Borrant staat rechtdoor ook Col de la Fenêtre aangeduid. Niet dat ik tot aan die col wil wandelen maar het is wel in de juiste richting. In geen tijd plan ik een nieuwe wandeling en tot mijn grote verbazing kan ik op de westflank blijven tot voorbij Refuge de la Balme. Een geslaagde dag.


Dag 7

foto 1 foto 2 foto 3 foto 4

Nu is het wel echt de laatste dag. De wekker staat op 4 uur, maar om 3 uur kom ik wakker, het regent niet. Tijd om alles in te pakken. Helaas, ik heb nog maar mijn kledij aan of het begint opnieuw stevig te regenen. Na een half uurtje wachten regent het iets minder. Vlug alles afbreken en in de rugzak stoppen. Om 4u15 kan ik eindelijk vertrekken. Toch 15 minuten voor het voorziene tijdstip.

De wandeling verloopt goed. In de regen, even was er mist. Aan refuge de la Balme is het tijd om de batterijen van mijn lampje vervangen en alle afval achter laten. En ja hoor, om 6u40 ben ik aan de auto. Een record tempo. Het is koud en killig. Na een lekker ontbijt en verse kledij tijd om naar huis te gaan.


Evaluatie

Ik kende de omgeving als mijn broekzak en ging puur om luchtfoto's te nemen. Helaas is dit totaal fout gelopen. Dan nog een dag zonder telefoon en een tent die begon onderwater te lopen.
De voorlaatste dag heeft echter alles goed gemaakt door een onbekend pad te kunnen volgen.

Terug naar boven