Beara Way

19 juli 2026

Doel

Trektocht in Ierland.

Kaarten

The West Highland Way voorkant - achterkant

Inleiding

De Beara Way, een 8-daagse trektocht, zonder tent. Dat wordt pure luxe.

De planning om overal iets te vinden om te overnachten liep niet van een leien dakje. Op bepaalde plaatsen was zo goed als niets te vinden.

Dag 1

Met de eerste trein richting Zaventem, opstijgen doen we rond 10:30. Hoewel we niet zo heel erg ver reizen komen we pas om 15:30 aan in Cork. Ons middagmaal hebben we laten smaken in Heathrow Airport.

We checken in op onze eerste verblijfplaats om daarna op zoek te gaan naar het vertrekpunt van morgen met de bus. Alle loketten zijn gesloten, een lokale bewoner weet ons te vertellen dat de organisatie van de bussen niet zo goed geregeld is. Ze vinden moeilijk chauffeurs waardoor je rit niet altijd verzekerd kan worden. Dat wordt nog spannend.

We verkennen het stadscentrum op zoek naar eten. Het wordt The Frisky Whiskey Bar. Het aperitief laat zich raden natuurlijk.

Dag 2

Rond 10u hebben we een bus. Vroeg moeten we dus niet uit de veren. Ondanks alle waarschuwingen is de bus mooi op tijd. Via een overstap in Bantry komen we iets na de middag op de vertrekplaats van onze trektocht, Glengariff.

Dag 3

Na een heerlijk ontbijt starten we om 8:30 aan het grote avontuur. De eerste kilometer hebben we gisteren al eens verkend. Over de brug rechtsaf start het onbekende. Eerst een smalle asfaltweg maar al vlug slaan we af op een mooi wandelpad netjes aangeduid.

Rond 11u begint dan het echte werk. We moeten over Sugarloaf Mountain (560m). Een lange klim tot aan de top. Leen heeft haar klimbenen niet mee. Tot overmaat van ramp valt ze helemaal uit. Ziek ligt ze langs het wandelpad. Er gaat van alles door mijn hoofd. Plan B, plan C???? Terug keren en een taxi nemen? Alles opgeven? Het is nog maar de eerste dag van een lange trektocht.

Wonder boven wonder, zonder veel in details te gaan, komt Leen er volledig door. Met wat vertraging staan we om 14u boven. Tijd voor het middagmaal meegekregen van ons hotel. Leen past en wil haar maag laten rusten.

De rest van de wandeling lukt zonder problemen en om 17:30 komen we aan op de camping Hungry Hill in Adrigole. Een leuke trekkershut wordt ons verblijf voor de volgende nacht.

Om de rest van de trektocht te doen slagen beslissen we om morgen lang uit te slapen en de bus te nemen in plaats van een lange tocht over meerdere toppen.

Dag 4

Het slapen op een veldbed was niet echt een succes maar alles is beter dan voor die ene nacht een tent mee te moeten sleuren. Keurig op tijd staan we aan de bushalte maar een bus zien we niet. De dame die ons gisteren heeft ontvangen op de camping komt er ook aan en gaat ook naar Castletowbere. Met een half uur vertraging kunnen we toch verder.

We moeten volledig door Castletowbere naar onze verblijfplaats van komende nacht. In tegenstelling tot alle andere trektochten doet een douche en een zacht bed iedere avond toch wel deugd.

Na een leuke wandeling door het dorpje is het tijd voor ons avondmaal. Geen trektocht eten zoals gisteren maar een deftige maaltijd in een restaurant.

Dag 5

Na een uurtje wandelen worden we ingehaald door een man die ook in dezelfde B&B bleef overnachten. We babbelen wat. Hij komt van Australië en wandelt helemaal alleen.

Via een mooi pad in een super mooie omgeving gaan we over Miskish Mountain (386m), dalen wat af en moeten dan stevig klimmen tot aan een volgende col. Na het middageten dalen we af naar Allhilis. Mijn uitgestippelde route laten we op het einde voor wat het is. Die loopt naar het dorpje maar onze verblijfplaats is de andere kant op.

We worden vriendelijk ontvangen. Dit keer verblijven we blijkbaar niet in een kamer maar in een soort halve ton. Ruim met alle luxe. Super leuk. We krijgen 's avonds een lift naar het dorpje waar we kunnen eten. Na het eten keren we te voet terug. In feite niet zo ver wandelen.

Dag 6

Af en toe komen we dezelfde mensen tegen die op dezelfde plaats bleven overnachten. Dit keer 4 Belgen. Jonge gasten die veel vlugger wandelen dan wij. We gaan voorbij een oude kopenmijn tot aan de col waar we in de verte onze eindbestemming kunnen zien.

De wandelpaden zijn mooi aangeduid maar de paden zelf moet je soms zelf bedenken. Via de flanken door het lange gras is het soms zoeken, maar paaltjes tonen mooi de richting aan. Rond de middag komen we onder Miskish Mountain aan waar we 2 dagen geleden boven stonden.

De laatste kilometer naar Eyeries zouden we een hoek kunnen afsnijden maar gelukkig doen we dat niet. In plaats van een saaie asfaltweg wandelen we via mooie wandelpaden tot aan Coulagh Bay House B&B. De 4 Belgen zien we ook terug maar die zijn van plan om in hun tent te slapen. Hopelijk lukt het voor hen, een camping is er niet echt. Wel een park voor moterhomes.

Dag 7

Het weer is omgeslagen. Regen. In het begin valt het nog wel mee. Tegen de middag regent het al wat meer.

Onze eindbestemming is dit keer geen B&B maar een gewoon huis in Ardgroom waar we via via in contact zijn mee gekomen. Gisteren nog een berichtje gestuurd. De dame viel uit de lucht. Hopelijk komt alles goed. Voordat we naar die woning gaan willen we het dorp verkennen om te weten of we daar 's avonds kunnen eten. Het dorp is niet meer dan 1 straat met een tankstation op de hoek waar je iets kan kopen een een belegd broodje kan vinden. Meer niet.

Nu komen we een Nederlands koppel tegen dat we gisteren ook al hadden ontmoet. Zij trekken rond met de tent.

Naar de eindbestemming is het nog een flinke wandeling terug maar de ontvangst is supper vriendelijk. Een avondmaal is helemaal geen probleem. We moeten dus niet opnieuw naar het tankstation.

Dag 8

Na een echt Iers ontbijt tijd om verder te trekken. In het winkeltje kopen we wat eten voor 's middags. Iets verder gaat de route naar rechts. Op mijn kaart rechtdoor. We willen geen risico lopen om extra kilometers te moeten om lopen. Het gevolg is dat we nu wel een flink stuk langs een asfaltweg moeten wandelen.

Terug op het wandelpad ligt daar plots een dood schaap. Blijkbaar al een tijdje. Het blijft een toffe omgeving. Aangekomen in Lauragh nemen we eerst een pauze in An Sibin. De bedoeling was om hier 's avonds te komen eten maar helaas. Alles is al gereserveerd. Niet omdat er zoveel volk is. Het is voetbal en er is weinig personeel.

Net voor onze eindbestemming staat een bordje naar Mountain View met de tekst "Evening meals, Seafood Speciality, 250m". Oef.

Opnieuw een vriendelijke ontvangst maar voor avondeten is er niet echt iets voorzien. Een oud bord blijkbaar. Slapen doen we in een huisje dat we eerder hebben gepasseerd. Het ouderlijk huis, helemaal zelf gerenoveerd. We hadden hier en daar problemen verwacht. Als avondeten wordt het onze laatste trekkersmaaltijd in een volledig nieuwe keuken. Weer wat gewicht minder in onze rugzak.

Dag 9

We krijgen het voorstel om het eerste stuk van de wandeling over een redelijk gevaarlijke asfaltwag gevoerd te worden. Na wat aarzelen gaan we in op het voorstel. Het is super slecht weer. De tocht vandaag is 26 km lang. Geen probleem om er 6 kilometer van af te doen.

In geen tijd zijn onze schoenen kletsnat van door het lange natte gras te lopen. Even dreigen we verkeerd te lopen in de mist en de regen. Gelukkig kunnen we vlug corrigeren.

We moeten een flink stuk doorwandelen voordat we een droog plekje vinden om te eten. Eenmaal van de berg terug op een deftige weg stopt het met regenen. Nog 3 uur te gaan tot in Kenmare.

Dag 10

Vandaag moeten we 24 kilometer stappen. Een flinke afstand maar het is de laatste dag. Moet lukken. Gek genoeg vliegen de kilometers er door. Net voor de laatste klim eten we wat. Daarna enkel afdalen tot in Glengariff. Overnachten doen we in hetzelfde hotel.

Dag 11

Einde van de trektocht, maar nog niet het einde van een leuke reis. De bus terug naar Cork is een kleiner model en gaat rechtstreekt zonder overstappen. Handig. Aangekomen in Cork moeten we nog op zoek naar de bus richting onze laatste B&B. Het gebouw aan de bushalte is volledig afgezet. Strenge bewaking. Iets met Europese leiders die daar vergadering. We moeten de blok omlopen en aangekomen op de bushalte is de bus daar net. Na een korte rit kunnen we op zoek gaan naar onze verblijfplaats.

De barman in een café iets verderop is zeer behulpzaam. Tussen alle drukte door maakt hij een lijstje met te bezoeken plaatsen in Cork. We krijgen ook een tip om te gaan eten. Hier passen we wel voor. Te ver wandelen.

Dag 12

Onze B&B was met inbegrip van een ontbijt. Veel stelt het niet voor. De stadswandeling door Cork is super leuk. Hoogtepunten zijn zonder twijfel de Englisch Market en The Cork City Gaol. Een oude gevangenis.

Dag 13

Nu zit het er echt op. Een taxi brengt ons naar de luchthaven waarna een lange reis naar huis ons opwacht.

Evaluatie

Dit was nog eens een echte goeie oude trektocht. Doodmoe maar voldaan thuis komen.
Een aanrader? Ja hoor. Voor wie houdt van een uitdaging en een dagelijks gevecht met zichzelf niet schuwt.

vorig verslag
volgend verslag